آشنایی با فابینگ (phubbing) و تاثیر آن روی کار و روابط اجتماعی
بعد از یک روز سخت در محل کار، سرانجام به خانه رسیده‌اید. از دیدن همسر یا دیگر اعضای خانواده خوشحال هستید و شروع به تعریف وقایع روز می‌کنید.
اما آنها به جای توجه به شما، سرشان داخل تلفن‌شان است و همزمان با گشتن در اینستاگرام، هر از گاهی هم به نشانه‌ی تایید، سرشان را تکان می‌دهند!
شما انتظار توجه و حمایت‌شان را دارید، اما ناگهان احساس «تنهایی» و «بی‌اهمیتی» می‌کنید. نام این کار فابینگ (Phubbing) است و این روزها احتمالا اکثر افراد آن را تجربه می‌کنند.
این کلمه از ترکیب دو لغت phone و snubbing تشکیل شده و عملی است که باعث می‌شود افراد در محیط‌های اجتماعی یا خانوادگی به جای توجه به دیگران، به تلفن خود نگاه کنند.
اما تاثیر آن خیلی مهم‌تر اسم به ظاهر باکلاس آن است! چون پژوهش‌های مختلف نشان داده این کار به روابط اجتماعی افراد آسیب می‌زند.
یک پژوهش تازه هم نشان داده افرادی که در منزل با فابینگ مواجه هستند، در محل کار بهره‌وری کمتری دارند، چون حمایت عاطفی لازم را در محیط خانه دریافت نمی‌کنند.
پژوهش دیگری هم نشان داده احتمال بروز افسردگی در کودکانی که والدین آنها به جای توجه به فرزندان، مشغول فابینگ هستند، بالاتر است.
پیشنهاد می‌کنم هنگام تعاملات اجتماعی، تلفن‌تان را کنار بگذارید و اجازه دهید احساسات واقعی میان شما تبادل شود. فراموش نکنید که فابینگ نوعی بی‌اعتنایی به دیگران است و روی عزیزان شما تاثیر منفی جدی برجای می‌گذارد.
