سیلندرهای حاوی دارو برای انتقال کنترل شده در طول زمان
اگر به این تصویر با دقت نگاه کنید، متوجه قطعات کوچکی میشوید که حاوی رنگهای متفاوت بوده و همگی در نوک یک سرسوزن آماده تزریق هستند.
اینها در واقع سیلندرهای بسیار کوچکیاند که هر کدام با داروی مدنظر پر شده و به بیمار تزریق میشوند.
این سیلندرها در جریان خون حل شده و دارو را آزاد میکنند. اما نکته اینجاست که میتوان برای زمان رهاسازی آنها برنامهریزی کرد تا در زمانهای متفاوتی باز شوند.
این تکنیک که هنوز در مراحل آزمایشگاهی است، با این هدف طراحی شده که تزریقهای دورهای دارو را به حداقل برساند.
مثلا برای یک واکسن، سه تزریق با فاصله یک ماه نیاز است: با این سیستم میتوان هر سه دوز را با یک تزریق وارد بدن کرد و برخی سیلندرها خودشان در ماه دوم و سوم باز شده و دارو را وارد جریان خون میکنند.
یک کاربرد مهم دیگر این سیستم در تزریقهای چند دوزی دردناک است. مثلا برای تزریقهای داخل چشم با این روش میزان تزریقها کمتر خواهد شد.
)
