در جستجوی راز طول عمر صدف‌های ۵۰۰ ساله
بشریت از دیرباز به دنبال جاودانگی یا حداقل طولانی‌تر کردن عمر خود بوده. چشمه جوانی هنوز کشف نشده، اما پژوهش‌های علمی پتانسیل‌های مهمی برای افزایش طول عمر نشان می‌دهند.
در مطالعه‌ای پیشگامانه که در مجله Genome Biology and Evolution منتشر شده، محققان دانشگاه بولونیا به مطالعه نرم تنان دوکفه‌ای پرداخته‌اند تا شبکه‌ای از ژن های مرتبط با طول عمر را آشکار کنند.
این موجودات دریایی و آب شیرین که شامل صدف و میگو می‌شوند، طیف شگفت انگیزی از طول عمر از یک سال تا بیش از ۵۰۰ سال دارند.
با تجزیه و تحلیل داده‌های ۳۳ گونه‌ی نرم تنان دوکفه‌ای، محققان ژن هایی را شناسایی کردند که الگوهای تکاملی متمایزی در نرم تنان دوکفه‌ای طویل‌العمر و کوتاه عمر نشان می‌دهند.
این ژن ها، که در فرآیندهایی مانند ترمیم DNA، تنظیم مرگ سلولی و پاسخ به عوامل استرس محیطی دخیل هستند، نشان دهنده یک چارچوب مولکولی مشترک برای عمر طولانی‌تر در سلسله‌های حیوانی متنوع هستند.
جالب است که پروتئین‌هایی که توسط این ژن‌های مرتبط با طول عمر تولید می‌شوند، تعاملات زیادی با یکدیگر دارند، که نشان دهنده یک شبکه زیستی پیچیده است که برای حفظ سلامت سلولی و طول عمر ضروری است.
وجود چندین مورد از این پروتئین‌ها در سایر حیوانات این ایده را تقویت می‌کند که عوامل ژنتیکی مشترکی پیری را در گونه‌های مختلف کنترل می کنند.
در حالی که مسیر رمزگشایی کامل رازهای طول عمر پرپیچ و خم است، یافته های این مطالعه نگاهی امیدوار کننده به پایه‌های مولکولی این فرآیند زیستی پیچیده ارائه می‌دهد.
