بیتحرکی و سرطان؛ چرا برای طول عمر باید بیشتر راه برویم؟
بسیاری از رازهای طول عمر و لانجویتی در کارهای سادهی روزمره نهفته است.
پژوهشی تازه که در تیر ۱۴۰۵ (ژوئیهی ۲۰۲۶) در مجلهی PLOS Medicine منتشر شده و روی دادههای بیش از ۹۱ هزار شرکتکنندهی بریتانیایی از کوهورت UK Biobank با میانگین پیگیری حدود ۱۲ سال انجام شده، به نتایج جالبی دربارهی رابطهی بیتحرکی و مرگ ناشی از سرطان دست یافته است:
- هر یک ساعت بیتحرکیِ مداوم (پیوسته و بدون وقفه) در روز، با ۱۰ درصد افزایش خطر مرگ ناشی از سرطان همراه است.
- جایگزین کردن یک ساعت بیتحرکی مداوم با فعالیت بدنی سبک (مثل اتو کشیدن یا ظرف شستن)، خطر مرگ بر اثر سرطان را تا ۱۲ درصد کاهش میدهد.
- جایگزین کردن ۳۰ دقیقه بیتحرکی مداوم با ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط (مثل پیادهروی با سرعت معمولی)، خطر مرگ را تا ۸ درصد پایین میآورد.
- اگر تنها ۵ دقیقه بیتحرکی مداوم را با ۵ دقیقه فعالیت بدنی شدید جایگزین کنید، این خطر تا ۲۲ درصد کاهش مییابد.
نکتهی جالب دیگر پژوهش این است که «الگوی» بیتحرکی هم مهم است، نه فقط مجموع آن: بیتحرکیِ پیوسته (مثلاً ساعتها پشت سر هم نشستن) با افزایش خطر مرگ ناشی از سرطان همراه بود، اما بیتحرکیِ وقفهدار (که هر از گاهی با ایستادن یا حرکت کوتاه قطع میشود) چنین رابطهای نداشت؛ هر ساعت بیتحرکیِ وقفهدار حتی با حدود ۱۹ درصد کاهش خطر مرگ ناشی از سرطان همراه بود. به بیان ساده، مهم نیست چقدر مینشینید؛ مهم این است که هر چند وقت یکبار از جا بلند میشوید.
پیام عملی این پژوهش ساده است: کافی است هر ساعت چند دقیقه از جا بلند شوید، چند قدم راه بروید یا کار سبکی انجام دهید؛ همین «اسنکهای حرکتی» کوچک میتوانند تفاوت بزرگی در سلامت و طول عمر شما ایجاد کنند.
ویدیوی مرتبط: آیا ۱ دقیقه ورزش کارِ ۹ دقیقه را میکند؟
)
