کدام اندام بدن مهمترین عامل تعیین کننده لانجویتی است؟
قبلا در این مورد صحبت کردهایم که سن تقویمی ما از سن بیولوژیکمان مجزا است.
مثلا ممکن است سن تقویمی یک شخص ۴۰ سال باشد. اما سن بیولوژیکاش ۵۵ ساله. یعنی اندامهای بدنش زودتر از سن تقویمیاش پیر شدهاند و یا برعکس.
اینجا یک عامل مهم دیگر هم وجود دارد: اینکه هر کدام از اندامهای ما با سرعت متفاوتی پیر میشوند!
مثلا ممکن است سن تقویمی شما ۳۰ سال باشد، اما کبدتان ۵۰ ساله، پوستتان ۵۵ ساله و مغزتان ۴۰ ساله باشد.
به همین خاطر یک سوال مهم این است که سن بیولوژیک کدام اندام بدن مهمتر است و باید به عنوان معیار اصلی بررسی شود؟
حالا یک پژوهش تازه که در دانشگاه استنفورد انجام شده روی همین موضوع تمرکز کرده.
آنها ۴۵ هزار نفر را طی ۱۷ سال پیگیری کردهاند و سن بیولوژیک این اندامهای آنها را تحت نظر داشتهاند:
- کبد
- عضلات
- قلب
- ریهها
- رگها
- کلیهها
- پانکراس
- سیستم ایمنی
- رودهها
- بافت چربی
- مغز
جمعبندی آنها این بوده که سن بیولوژیک «مغز» از بقیه بخشها مهمتر است و مهمترین فاکتور تعیین کنندهی لانجویتی (عمر طولانی و باکیفیت) است.
مشخص شده که داشتن یک مغز پیر سبب میشود که احتمال مرگ ناشی از هر عاملی طی ۱۵ سال آینده بیش از ۱۸۲ درصد افزایش پیدا کند.
رتبه دوم اهمیت هم به سیستم ایمنی تعلق پیدا کرده است و این مطالعه نشان داده ترکیب یک مغز جوان و یک سیستم ایمنی خوب، در لانجویتی بسیار قدرتمند عمل میکند.
محققان میگویند این مطالعه نشان داده که مغز دروازهی اصلی لانجویتی است و اکنون با یافتههای جدید، توجه به سلامت و جوان نگه داشتن آن، اهمیت دوچندان پیدا کرده است.
https://www.ft.com/content/06e6f310-ba2b-4e7b-a4ce-0a3d092450c4
