آیا پایان کابوس لوپوس فرا رسیده است؟ معجزه سلولدرمانی در بیماران ناامید
پژوهشگران در بریتانیا با استفاده از یک روش پیشگامانه توانستهاند پنج بیمار مبتلا به لوپوس شدید را به فاز خاموشی بیماری (Remission) برگردانند. این موفقیت از طریق درمان با روشی به نام CAR T-cell therapy بهدست آمده است.
برای اینکه درک بهتری از این روش پیچیده داشته باشیم، تصور کنید سربازان دفاعی بدن (نوعی از گلبولهای سفید به نام لنفوسیتهای تی) را از خون خارج میکنیم، آنها را در آزمایشگاه مجهز به دستگاههای ردیاب پیشرفته میکنیم تا فقط سلولهای مخرب را شناسایی کنند و در نهایت، این ارتش تازهنفس را از طریق تزریق وریدی به بدن بیمار بازمیگردانیم. با این ترفند هوشمندانه، سیستم ایمنی عملاً «ریاستارت» یا بازنشانی میشود.
این روش که پیشتر تحولی بزرگ در درمان سرطان ایجاد کرده بود، اکنون قرار است بیماران خودایمنی را از مصرف مادامالعمر داروها بینیاز کند.
نتایج شگفتانگیز یک کارآزمایی بالینی
در یک مطالعهی بالینی جدید، ۹ بیمار ۱۹ تا ۵۰ ساله که به فرم شدید لوپوس مبتلا بودند و به هیچکدام از درمانهای رایج پاسخی نمیدادند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیشتر این افراد از عارضهی جدی درگیری کلیوی یا نفریت لوپوس (Lupus Nephritis) رنج میبردند.
- از این میان، شش نفر دوز پایینتر و سه نفر دوز بالاتری از درمان سلولی را دریافت کردند.
- پیگیریهای ۱۱ ماهه روی پنج نفر از دریافتکنندگان دوز پایین نشان داد که بیماری آنها طی چند ماه کاملاً خاموش شده است.
- آزمایشها نشاندهنده بهبود سریع و تثبیت عملکرد کلیههایی بود که پیش از آن بر اثر لوپوس آسیب شدیدی دیده بودند.
پژوهشگران ارشد این مطالعه معتقدند که اگرچه هنوز به مطالعات وسیعتری نیاز است، اما امکان رهایی کامل بیماران از چرخه باطل بیماریهای خودایمنی دیگر یک هدف دستنیافتنی نیست.
وقتی لوپوس همهچیز را مختل میکند
حدود ۵ میلیون نفر در جهان به این بیماری خودایمنی مبتلا هستند (که شمار قابلتوجهی از آنها در کشور خودمان نیز با این چالشها دستبهگریباناند) و اغلب بیماران را نیز زنان تشکیل میدهند.
بازگشت به زندگی؛ روایتی از یک معجزه بالینی
یکی از شرکتکنندگان در این کارآزمایی، بانویی ۵۲ ساله بود که از ۲۰ سالگی با فرم شدید این بیماری مبارزه میکرد. او به دلیل دردهای مفصلی و خستگی مفرط مجبور شده بود شغل خود به عنوان مربی ورزشی را رها کند. شرایط او به قدری وخیم بود که به دلیل عفونت خون (Sepsis) و نارسایی چندارگانی، مدتی را در بخش مراقبتهای ویژه در کمای مصنوعی گذرانده بود.
او که زمانی به خاطر درد مفاصل حتی نمیتوانست یک لیوان چای در دست بگیرد، اکنون پس از سه دهه توانسته دوباره اسکی کند و در مراسم عروسی دخترش برقصد. به گفتهی این بیمار، مقایسهی زندگی قبل و بعد از این درمان، مانند تفاوت شب و روز است.
منبع: The Guardian
